HISTORIA

Rys historyczny

Przez długie lata miejscowość Kwiatonowice, położona na malowniczym wzgórzu niedaleko Gorlic, należała do Parafii Biecz. Ze względu jednak na sporą odległość do kościoła parafialnego, dość wcześnie pojawiła się myśl o budowie własnej świątyni. Już w czasie II wojny światowej, z okazji większych świąt, odprawiano mszę świętą w Kwiatonowicach, w pomieszczeniach dworskich. Pod koniec lat czterdziestych XX w. Eucharystię celebrowano już regularnie w każdą niedzielę oraz sprawowano sakramenty chrztu świętego i małżeństwa. W okresie letnim rolę świątyni spełniała, istniejąca do dziś, niewielka kapliczka przydrożna (położona naprzeciw dzisiejszego kościoła). Zimą natomiast gromadzono się w budynku szkoły oraz w domach prywatnych.

Ze względu na sytuację polityczną marzenia o własnej świątyni zaczęły się urzeczywistniać dopiero pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. Ojciec Święty, Jan Paweł II podczas I Pielgrzymki do Ojczyzny poświęcił w Krakowie w 1979 r. kamień węgielny pod budowę kwiatonowickiego kościoła. Budowę rozpoczęto 4 kwietnia 1981 r., a zajmował się nią ks. Władysław Mikulski, wikariusz w Bieczu. Poświęcenia nowego domu Bożego dokonał ks. bp Jerzy Ablewicz 28 maja 1983.

Własna świątynia stała się motywacją do podjęcia starań o utworzenie niezależnej parafii. Ks. bp Jerzy Ablewicz, Ordynariusz Diecezji Tarnowskiej, odpowiedział na te starania dekretem ogłoszonym dnia 10 lipca 1985, erygującym nową Parafię pw. Matki Bożej Królowej Polski w granicach pokrywających się z granicami administracyjnymi wioski Kwiatonowice. Proboszczem został mianowany ks. Józef Bania, dotychczasowy wikariusz w Bieczu. 28 maja 1986 r. Kuria Diecezjalna, na prośbę wnioskujących, powiększyła Parafię Kwiatonowice o 33 rodziny z wsi Strzeszyn.

Wraz z utworzeniem parafii pojawiła się konieczność wybudowania plebani. Zezwolenie na tę inwestycję otrzymano 23 czerwca 1989, a 1 października rozpoczęto prace. Ich uwieńczeniem było zamieszkanie księdza proboszcza w nowym domu, co nastąpiło 29 października 1993 r., oraz poświęcenie dokonane 24 września roku następnego przez ks. bpa Józefa Życińskiego. Jednakże, podobnie jak w przypadku kościoła, ostateczne wykończenie było jeszcze kwestią przyszłości.

Ważnym dla parafii wydarzeniem było także, mające miejsce 29 października 1989 r., poświęcenie cmentarza komunalnego w Kwiatonowicach. Do tej pory bowiem miejscem wiecznego spoczynku dla zmarłych parafian był cmentarz w Bieczu.

Reorganizacja Diecezji i Prowincji Kościelnych w Polsce z dnia 25 marca 1992 r. sprawiła, że macierzysta Parafia Biecz, z której odłączono Parafię Kwiatonowice, znalazła się w nowej Diecezji Rzeszowskiej, natomiast kwiatonowicka Parafia Matki Bożej Królowej Polski pozostała w Diecezji Tarnowskiej, należąc od tej chwili do nowo utworzonego Dekanatu Łużna.

Parafia Kwiatonowice istnieje już ponad 20 lat. Jak to w życiu bywa, był to czas radości i trosk, sukcesów i porażek, wzlotów i upadków, a przede wszystkim wytężonej i mozolnej pracy, tak w wymiarze duchowym, jak i fizycznym. Nieocenione są zasługi długoletniego proboszcza, ks. kanonika Józefa Bani, który dbał o rozwój powierzonej sobie owczarni, aż do 28 września 2004 r. Tego dnia ks. bp Wiktor Skworc przyjął jego wcześniejszą rezygnację i mianował nowego proboszcza. Został nim ks. mgr Emil Myszkowski, dotąd wikariusz w Sowlinach k. Limanowej. Z zapałem przystąpił on do kontynuowania tego dzieła, jakim jest rozwój duchowy wspólnoty parafialnej oraz do prac bardziej przyziemnych – modernizacji kościoła i plebanii.

Marcin Jarek