Pogrzeb

  POGRZEB

Cmentarz w naszej parafii to cmentarz komunalny.

Najpierw należy pozyskać kartę zgonu. Wypisanie karty jest usługą bezpłatną. Wypisuje ją lekarz, który stwierdził zgon. Może to być lekarz z pogotowia, który przyjechał do domu lub, jeżeli zgon nastąpił w szpitalu, lekarz opiekujący się pacjentem. Z chwilą wystawienia i odebrania karty zgonu musimy też odebrać ciało zmarłego ze szpitalnej kostnicy.

O zgonie należy powiadomić urząd stanu cywilnego najpóźniej trzeciego dnia od śmierci. Gdy śmierć nastąpiła w wyniku choroby zakaźnej, zgłoszenie powinno nastąpić najpóźniej po 24 godzinach. Obowiązek zgłoszenia mają, w kolejności: małżonek lub dzieci zmarłego, najbliżsi krewni lub powinowaci, współlokatorzy zmarłego, osoby, które znalazły zwłoki lub świadkowie śmierci, administrator domu, w którym nastąpił zgon. Jeżeli do śmierci doszło w szpitalu, do zgłoszenia zobowiązany jest szpital.

Aby zawrzeć umowę z zakładem pogrzebowym musimy przedstawić kartę zgonu, dowód osobisty zmarłego, zaświadczenie z zakładu pracy o zatrudnieniu, a gdy zmarły był emerytem czy rencistą, ostatni odcinek renty lub emerytury. W umowie szczegółowo wymieniamy wszystkie usługi, które zlecamy wybranemu przez nas zakładowi pogrzebowemu oraz wybieramy formę płatności. Za zlecone usługi możemy zapłacić na wiele sposobów: gotówką, kartą lub przelewem, możemy też upoważnić zakład pogrzebowy do potrącenia należności z należnego nam zasiłku pogrzebowego przyznanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Aby można było zastosować potrącenie z zasiłku pogrzebowego, zmarły musi być ubezpieczony lub w chwili śmierci pozostawać na utrzymaniu osoby ubezpieczonej.

Jeżeli uroczystość planujemy zorganizować na cmentarzu komunalnym, w sprawie wykupu kwatery, będziemy musieli skontaktować się z administracją cmentarza. W przypadku cmentarza w Kwiatonowicach należy zgłosić się do Urzędu Gminy Gorlice.

 

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY w Kwiatonowicach jest wyposażony w chłodnię, gdzie można umieścić ciało zmarłego do czasu pogrzebu.

Przy zmarłym codziennie, aż do pogrzebu jest odmawiany różaniec za jego duszę.

W dzień pogrzebu trumna z ciałem przenoszona jest do kościoła głównego i do chwili rozpoczęcia obrzędów pogrzebowych trwa czuwanie modlitewne.

Obrzędy pogrzebu liturgii rzymskiej wyróżniają trzy formy pogrzebu, odpowiadające trzem miejscom ich sprawowania (dom lub kaplica cmentarna, kościół i cmentarz). Należy podkreślić, że pogrzeb katolicki stanowią wszystkie trzy jego formy  jak i każda z osobna. Posługa Kościoła powinna w tym przypadku jasno wyrażać rzeczywistą łączność ze zmarłym.

Wybór form pogrzebu (wszystkich trzech, dwóch lub jednej) jest uzależniony od rzeczywistej przynależności zmarłego do wspólnoty chrześcijańskiej, korzystania lub nie z sakramentów świętych oraz innych widocznych znaków stanowiących o życiu zmarłego zgodnie z zasadami wiary katolickiej. Bierze się również pod uwagę, co dla rodziny ma szczególne znaczenie, jakie są zwyczaje lokalne, czego wymaga kultura i pobożność ludowa. Decyzję o wyborze formy pogrzebu podejmuje proboszcz parafii, do której należał zmarły.

Struktura Mszy Św. pogrzebowej wygląda tak samo jak każdej innej Mszy sprawowanej w Kościele rzymskokatolickim. Składa się zatem z obrzędów wstępnych, liturgii słowa, liturgii eucharystycznej i obrzędów zakończenia.

W przypadku poszczególnych elementów występują oczywiście różnice, np.:

  • w ramach pozdrowienia wspólnoty celebrans zwraca się ze słowami pocieszenia do rodziny zmarłego;
  • w trakcie homilii kapłan wspomina o okolicznościach życia i śmierci zmarłego oraz zachęca do modlitwy o jego zbawienie; przybliża także wiernym naukę katolicką o rzeczach ostatecznych;
  • podczas obrzędu przygotowania darów może mieć miejsce procesja z darami, które powinni przynieść do ołtarza przedstawiciele rodziny zmarłego;
  • po modlitwie po Komunii Świętej przemawiają, jeżeli wyrażą taką chęć, bliscy zmarłego.

Po zakończeniu Mszy Świętej ma miejsce obrzęd Ostatniego Pożegnania. Kapłan zachęca zgromadzonych do modlitwy o zbawienie zmarłego i własne. Wszyscy obecni modlą się w kompletnej ciszy. Potem rozbrzmiewa pieśń „Przybądźcie z nieba na głos naszych modlitw”. Celebrans wykonuje gest trzykrotnego skropienia trumny wodą święconą, a później okadza ją kadzidłem. Następnie odmawia modlitwę za zmarłego, a czasami również za pogrążonych w żałobie. Obrzęd kończy antyfona „Niech aniołowie zawiodą cię do raju” (lub inna), podczas której wynosi się trumnę z kościoła.

opr. Natalia

Post Author: Martyna Machowska